สี่มือ
มือคนนำสีลงใต้ผิวหนังได้สี่วิธี และธรรมเนียมที่ใช้แต่ละวิธีรู้ความต่าง แม้ภาษาอังกฤษจะไม่รู้
นับจากช่องวิธีของบันทึกธรรมเนียมทุกชิ้น
กรีด
กรีดหรือสกัดผิวหนังแล้วถูสีลงในรอย รอยที่ได้จึงมีทั้งสีและพื้นผิว
Māori tā moko is the clearest case: the uhi, a hafted chisel of albatross bone, is struck with a mallet and the skin keeps a groove. A moko made this way catches light. A moko made with a needle does not, which is exactly what changed when steel arrived — and why some practitioners have taken the chisel up again.
The Ainu word anchi-piri names obsidian and a cut. Among the Lumad and Negrito peoples of the Philippines a hafted chisel incises the skin in short dashes, and the result is partly scarification.
แทง
ปลายแหลมในมือ แทงลงผิวหนังทีละครั้ง โดยมีสีติดไปกับรูที่แทง
มือเป็นผู้ให้แรง ความลึก และจังหวะ เส้นที่ได้คือรอยแทงถี่ๆ ที่ชิดกันจนอ่านเป็นเส้นเดียว ตรงตามที่เชวโยบรรยายวิธีของพม่าไว้
ร้อยด้าย
เข็มร้อยด้ายชุบเขม่าลอดใต้ผิวหนัง ทิ้งเส้นสีไว้ตามทางที่ด้ายผ่าน
Skin stitching is the Arctic method, and it belongs to the same set of hands and the same needle case as the sewing that made the clothing people survived in. Nothing is punctured repeatedly; the line goes in once.
It is the rarest method on this site — two traditions out of the whole map — and the one that most clearly cannot be done by machine.
ตอก
เข็มหรือหวีเข็มติดตั้งฉากกับด้าม แล้วใช้ไม้อีกอันตอกด้ามให้เข็มลงผิว
นี่คือวิธีของตระกูลออสโตรนีเซียน ตั้งแต่ไต้หวัน ฟิลิปปินส์ บอร์เนียว ไปจนทั่วแปซิฟิก อัตราราว 90–120 ครั้งต่อนาที
และสิ่งที่ตั้งชื่อใหม่ให้ทั้งหมด
ก่อนปี 1891 ไม่มีความจำเป็นต้องมีคำว่า สักด้วยมือ เพราะรอยสักทุกแบบในทุกธรรมเนียมบนเว็บนี้ทำด้วยมือทั้งหมด
What counts as hand-poked
A poked tattoo is driven by the hand holding the tool. A tapped one is driven by a second stick striking a hafted comb. A stitched one is sewn. A cut one is chiselled or incised and then rubbed with pigment.
All four are hand methods and none of them is a machine, which is why they are all here. But calling them all "hand-poke" flattens the thing each tradition is proudest of, so this site keeps them as four and says which is which on every record.
The hard cases are real. Māori uhi work was replaced by needle work in the nineteenth century and the tradition kept its name. Modern professional hand-poke uses a cartridge needle in a stabiliser pen, which is a tool with a handle and a grip and no motor. A reader who would draw the line somewhere else is looking at the same field on the same records and can re-sort it.