อาจารย์แดง และ อาจารย์เสก
สองในบรรดาครูของเชียงใหม่ ที่มีประวัติเผยแพร่ไว้ ทั้งครูผู้สอน วัด และจำนวนปีทั้งในและนอกผ้าเหลือง
บุคคล
ผู้สัก และคนนอกที่จดบันทึกไว้ ซึ่งไม่ใช่รายชื่อเดียวกัน
{'name': 'Practitioner', 'th': 'ผู้สัก'}
Rabali
ช่างสักหญิงชาวฟิจิที่มีบันทึกว่ายังทำงานระหว่างปี 1908–1910 ตอนที่เหลือเธอคนเดียว
Saya Chein
ช่างสักพม่าที่ถูกเอ่ยชื่อผ่านๆ ในปี 1882 และเป็นช่างในยุคนั้นคนเดียวที่เว็บนี้เรียกชื่อได้
The Sulu'ape line
ตำแหน่งช่างสักชั้นครูของซามัว สืบทอดในสองตระกูล และยังมีผู้ถือตำแหน่งอยู่
Whang-od Oggay
daryl duhay · CC BY 2.0ช่างสักกาลิงกาที่ทุกคนรู้จัก ตอกลายอยู่ที่หมู่บ้านบุสกาลันตั้งแต่อายุราวสิบห้า
{'name': 'Recorder', 'th': 'ผู้บันทึก'}
Leslie Milne
นักชาติพันธุ์วิทยาที่อยู่กับชาวไทใหญ่ทางเหนือ และเขียนเรื่องลายขาที่เว็บนี้อ้างอิง
Shway Yoe
ข้าราชการชาวสก็อตผู้เขียนคำบรรยายการสักของพม่าที่ละเอียดที่สุดในภาษาอังกฤษ ภายใต้นามปากกาพม่า เมื่อปี 1882
Truhelka and Glück
The two men who recorded Bosnian sicanje in the 1890s: Ćiro Truhelka, who illustrated the designs, and Leopold Glück, who published the paper.
{'name': 'Reviver', 'th': 'ผู้รื้อฟื้น'}
Hovak Johnston
หญิงชาวอินูเวียลูอิตผู้นำรอยสักดั้งเดิมออกจากชั้นเอกสารกลับมาอยู่บนผิวหนัง โดยเรียนวิธีเย็บจากผู้เฒ่า