เมืองเป๋นวง

มณฑล เป๋นกำเก่าจากอินเดีย แป๋ว่า วงกลม

กลางวงเป๋นตี้ศักดิ์สิทธิ์ มีวงล้อมออกไป

เจ้าเมืองแต่ก่อนก่อปกครองเป๋นวงจะอี้ ลองขีดลายผ่อ มันจะออกรอบวงเอง

เกาฏิลยะ ตี้อินเดีย เขียนไว้สองพันปีมาแล้ว

เมืองติดกั๋นไค่ได้ดินเฮา ก่อเป๋นศัตรู เมืองถัดไปมีเรื่องกับเมืองนั้นเหมือนกั๋น ก่อเป๋นเปื้อนเฮา

จิ้มเมืองไหนก่อได้ มันจะมาอยู่กลาง

เมืองนึ่งเหมือนผางประทีปหน้าเฮือน ใกล้ ๆ ก่อแจ้ง ไกลออกไปก่อมัว

เตียวไปไกลแหม แสงเมืองอื่นก่อแจ้งกว่า

แต่ก่อนเปิ้นแย่งกั๋นแต่คน บ่ได้แย่งดิน ดินมีนัก คนมีหน้อย

บางเมืองอยู่กึ่งกลางแสงสองดวง ส่งของหื้อเจ้าตึงสองฝ่าย เปิ้นเรียก เมืองสองฝ่ายฟ้า

เจ้าหลวงมีเจ้าน้อยล้อมรอบ เจ้าน้อยมีเจ้าน้อยกว่าแหม ไปจนฮอดป้อหลวงบ้านเฮา

ใหญ่น้อยก่อแบบเดียวกั๋น จิ้มวงน้อยเข้าไปผ่อข้างใน

เมืองน้อยส่งข้าว จ๊าง ละคนไปออกศึกหื้อเมืองหลวง เปิ้นเรียกเครื่องบรรณาการ

สุลต่านมลายูกับเจียงใหม่ ส่งต้นไม้เงินต้นไม้ทองหื้อสยาม สามปีเตื่อ

เจ้าหลวงส่งยศมาหื้อ ละบอกว่า ไผแตะเมืองนี้ ต้องเจอข้า

ลองผ่อเต๊อะ เจ้าสองเมือง ข้าวปีละสิบซ้า

แสงมาจากตั๋วเจ้า บ่ได้มาจากหอคำ

พอเจ้าตี้เก่งสิ้น เมืองน้อยก่อเหลียวผ่อ บางเมืองอยู่ตวย บางเมืองย้ายไป

ร้อยกว่าปีก่อน อังกฤษกับฝรั่งเศสถือไม้บรรทัดกับหมึกมา

สยามรีบขีดเส้นเขตแดน บ่หื้อไผเอาไปแหม

บางกอกเรียกเขตใหม่ว่า มณฑล กำเดียวกับวงนั่นแหละ

เจียงใหม่มีเจ้าหลวงมาหกร้อยปี องค์สุดท้ายสิ้นปี 2482

ทุกวันนี้เมืองเหนือมีจังหวัด อำเภอ ละเลือกตั้ง

แต่ถ้าเหมืองฝายพัง แม่อุ๊ยในบ้านจะไปหาป้อหลวงก่อน แล้วไปหากำนัน แล้วไปหาบ้านใหญ่ในเมือง

วงเก่ายังเดินอยู่ใต้แผนที่ใหม่ เหมือนเกมเก่าเล่นในเครื่องใหม่

จิ้มบ้านหลังนึ่งผ่อ