การปฏิบัติการสักTattooingสักยันต์

ชื่อ สักยันต์ บอกกลไกของตัวเองไว้ในชื่อ คำว่า สัก มาจากรากศัพท์มอญ-เขมรดั้งเดิมที่แปลว่าจิ้มหรือแทง เป็นคำเขมรดั้งเดิม พจนานุกรมของชวน ณาต (Chuon Nath) ฉบับ ค.ศ. 1967 ถือว่าคำนี้ไม่ได้ยืมมาจากภาษาสันสกฤตหรือบาลี ส่วนคำว่า ยันต์ มาจากภาษาสันสกฤต ยนฺตฺร (yantra) ซึ่งมาจาก ยมฺ แปลว่ายึดไว้หรือค้ำจุน รวมกับ ตฺร แปลว่าเครื่องมือ การปฏิบัตินี้กำเนิดในอาณาจักรเขมรราวคริสต์ศตวรรษที่ 9 บนพื้นฐานการสักตามคติผีของชนพื้นเมืองในภาคพื้นทวีปเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งแหล่งข้อมูลที่อ้างถึงสืบย้อนไปได้ไกลถึง 2,500 ปีก่อน ค.ศ. โดยลวดลายได้มาจากยันตระของอินเดีย ปัจจุบันยังมีการสักในกัมพูชา ลาว ไทย และบางส่วนของพม่า และอักษรเปลี่ยนไปตามประเทศ กัมพูชาใช้อักษรเขมร ภาคกลางของไทยใช้อักษรขอม ภาคเหนือใช้อักษรไทใหญ่ อักษรธรรมล้านนา หรืออักษรไทลื้อ ลาวใช้อักษรธรรมลาว

สิ่งที่กล่าวกันว่ารอยสักทำได้ แบ่งเป็นสามทางตามคำอธิบายของธรรมเนียมเอง ได้แก่ ผลที่เป็นประโยชน์ต่อผู้ถือ เช่น ทำให้พูดจาคล่องแคล่วน่าฟัง ผลที่ปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายและความทุกข์ยาก ซึ่งทหาร ตำรวจ คนขับแท็กซี่ และผู้ที่ทำงานอื่นที่ตนเห็นว่าเสี่ยงอันตรายนิยมสัก และผลที่เกิดกับผู้อื่น เช่น ทำให้เกิดความเกรงกลัว ลวดลายเดียวกันนี้ยังลงบนผ้าและโลหะ แล้วนำไปไว้ในบ้าน ในวัด หรือในรถ แทนที่จะลงบนผิวหนัง

ในที่อื่น เครื่องหมายบนผิวคือการเป็นสมาชิก ชาวคอปต์จำนวนมากสักรูปไม้กางเขนไว้ที่ด้านในของแขนขวาตรงข้อมือ เป็นเครื่องหมายแห่งศรัทธา ชาวโครแอตคาทอลิกในบอสเนียใช้ซิชาเนีย (sicanje) หรือการสัก เพื่อป้องกันการเปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลามภายใต้การปกครองของออตโตมัน ชาวอียิปต์โบราณสักเพื่อแสดงการอุทิศตนแด่เทพองค์หนึ่ง และถือกันว่ารอยสักเหล่านั้นมีการคุ้มครองจากเทพอยู่ในตัว ในสังคมออสโตรนีเซียน รอยสักถูกมองว่าเป็นเครื่องป้องกันทางไสยศาสตร์จากภูตผีร้ายและความเจ็บป่วย และเป็นบันทึกของการออกรบและสถานะทางสังคมด้วย ชาวชิมู (Chimu) แห่งชายฝั่งเปรูสักเพื่อจุดประสงค์ทางไสยศาสตร์และการรักษาโรค รอยสักบนร่างของชาวชังไก (Chancay) ซึ่งมีอายุราว ค.ศ. 1250 ได้รับการศึกษาด้วยเลเซอร์โดยนักวิจัยของมหาวิทยาลัยจีนแห่งฮ่องกง

ข้อสันนิษฐาน — รอยสักคือกรณีสุดขอบของทุกสิ่งในแอตลาสนี้ เครื่องรางอื่นทุกชิ้นที่นี่อาจหาย ถูกจำนำ ตกทอดเป็นมรดก หรือถูกฝังได้ แต่ชิ้นนี้จะจากไปก็ต่อเมื่อคนผู้นั้นจากไปเท่านั้น นี่จึงเป็นเหตุผลด้วยว่าทำไมการปฏิบัตินี้จึงถูกกำกับด้วยกฎที่ผูกกับตัวผู้ถือ มากกว่าผูกกับวัตถุ อย่างเข้มงวดที่สุด

บันทึกนี้กล่าวถึงเฉพาะโครงสร้างที่เปิดเผยต่อสาธารณะ อาจารย์สักลวดลายด้วยเข็มยาว ในพิธีที่ธรรมเนียมถือว่าเป็นการถ่ายทอดวิญญาณลงไปในลวดลาย ตามถ้อยคำของงานศึกษาที่อ้างถึง การสักทางจิตวิญญาณทำหน้าที่เป็นสะพานเชื่อมระหว่างผู้ถือกับเทพเจ้าหรือวิญญาณในป่า การปฏิบัตินี้มีกฎเกณฑ์เคร่งครัดที่มีไว้เพื่อรักษาอานุภาพของรอยสัก และรอยสักจะให้อานุภาพก็ต่อเมื่อผู้ถือรักษากฎและข้อห้ามเหล่านั้น เช่น การงดกินอาหารบางประเภท สิ่งที่อาจารย์กล่าว และลวดลายใดให้แก่ผู้ใด เป็นของอาจารย์ และบันทึกนี้หยุดไว้เพียงเท่านี้

เป็นทั้งการปฏิบัติที่ยังมีชีวิตอยู่และการค้าที่ขายให้ผู้มาเยือน ความสนใจจากฮอลลีวูดทำให้ตลาดเปลี่ยนไป แองเจลินา โจลี (Angelina Jolie) ได้รับการสักยันต์ด้วยอักษรเขมรโบราณจากอาจารย์หนู กันภัย ในประเทศไทย และสักยันต์เสือเบงกอลในปี พ.ศ. 2547 (ค.ศ. 2004) เพื่อเป็นเครื่องหมายว่าได้รับสัญชาติกัมพูชา การที่ผู้มาเยือนซึ่งไม่ได้ปฏิบัติตามธรรมเนียมท้องถิ่นว่าด้วยการแสดงรูปศักดิ์สิทธิ์อย่างเคารพ นำรูปพระพุทธเจ้าและรูปทางพระพุทธศาสนามาสัก ได้ก่อให้เกิดข้อถกเถียงในที่สาธารณะในประเทศที่นับถือพระพุทธศาสนา ทั้งสองเรื่องเป็นข้อถกเถียงที่ธรรมเนียมเหล่านี้กำลังถกกันเองเกี่ยวกับตัวเอง และแอตลาสนี้รายงานไว้ ไม่ได้ตัดสิน