สัญลักษณ์งูThe serpent

ชื่ออื่น: snake motif · cobra · uraeus · nāga · entwined snakes · rainbow serpent

สัญลักษณ์อียิปต์โบราณเมโสโปเตเมียกรีซและทะเลอีเจียนโรมและอิตาลีเอเชียใต้เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นทวีปแอฟริกาตะวันตกเมโสอเมริกาแคริบเบียนจีนญี่ปุ่นอียิปต์อิรัก กรีซ อิตาลี อินเดีย กัมพูชา ไทย ลาว เบนิน เม็กซิโก กัวเตมาลา เฮติความมั่นใจ กลางรอตรวจสอบ

งูที่วาดเป็นขด ชูตัว พันกันเป็นคู่ หรือแผ่พังพานเหนือศีรษะ ถูกสลักลงบนแหวนและจี้ หล่อไว้บนกิ่งของเครื่องรางเงินแบบเนเปิลส์ แผ่พังพานในงานหินเหนือประตูสมัยพระนคร (Angkor) และสวมเป็นงูเห่าบนมงกุฎอียิปต์ ไม่มีสิ่งใดในแอตลาสนี้ที่แบ่งครึ่งเท่ากันขนาดนี้ ระหว่างสิ่งที่ต้องป้องกัน กับสิ่งที่ทำหน้าที่ป้องกัน

อ้างอิง

เมื่อไร

ราว ก่อน ค.ศ. 3000 – ปัจจุบัน ยังใช้อยู่ อ้างอิง

ยุค	อียิปต์ยุคก่อนราชวงศ์จนถึงปัจจุบัน
รู้อายุได้อย่างไร	ประวัติศาสตร์ศิลป์ — กำหนดอายุจากรูปแบบ
หมายเหตุ	ระบุอายุจากข้อความที่ว่าเสาเทพที่มีงูวาดเจต (Wadjet) พันอยู่ มีอายุเก่ากว่า 3000 ปีก่อน ค.ศ. ส่วนแจกันกูเดอา (Gudea) ที่ถวายแด่นิงกิชซิดา (Ningizzida) ระบุอายุแยกไว้ที่ 2200–2025 ปีก่อน ค.ศ.

ปีเก็บไว้แบบดาราศาสตร์ — ค.ศ. 1 คือ 1, ก่อน ค.ศ. 1 คือ 0, ก่อน ค.ศ. 500 คือ −499 — และพิมพ์ออกมาแบบที่ผู้อ่านพูดกัน วันที่เหล่านี้ได้มาอย่างไร

ตัววัตถุ

รูปแบบ	จี้
ทำจาก	เงิน · ทองคำ · โมราและนิล · ทองแดงและสำริด · ดินเผา
อยู่ที่	ที่คอ · ที่นิ้ว · ที่ประตู · เหนือทับหลัง · บนศีรษะ

ผู้พกบอกว่ามันกันอะไร

รายงานตามที่มีผู้กล่าว ระบุชื่อผู้กล่าว และไม่ได้ทดสอบที่นี่ แถวด้านล่างคือคำกล่าวของแต่ละคน พร้อมชื่อของเขา

งูและแมงป่อง อ้างอิงกล่าวโดย ตำราอียิปต์: คาถากันงูถูกจารึกหรือสวด บางบทอัญเชิญเนเฮบคาอู (Nehebkau) เทพงู และบางบทใช้คุ้มครองผู้ตาย
ผีและเปรต อ้างอิงกล่าวโดย ช่างก่อสร้างสมัยพระนคร (อังกอร์) ผู้วางนาคแผ่พังพานหลายเศียรไว้เป็นผู้พิทักษ์ปราสาทและสถานที่อื่น ๆ
สงคราม อ้างอิงกล่าวโดย คติของอียิปต์ ซึ่งเล่าว่าวาดเจตพ่นไฟใส่ศัตรูของฟาโรห์และของเทพรา
ความเจ็บป่วย อ้างอิงกล่าวโดย ไม้เท้าแอสคลีเพียส (Asclepius) และคทาของนิงกิชซิดา ทั้งสองเป็นสัญลักษณ์แห่งการรักษาในประเพณีของตน
ภัยต่อสัตว์เลี้ยง อ้างอิงกล่าวโดย ความเชื่อพื้นบ้านของเยอรมัน ซึ่งถือว่างูประจำบ้านดูแลวัวและเด็ก ๆ

เรื่องราว

งูเป็นผู้พิทักษ์ที่ดีด้วยเหตุผลที่ผู้สังเกตกล่าวไว้ตรง ๆ: งูเห่าหรืองูหางกระดิ่งที่จนมุมจะยืนหยัด ขู่ และสู้ แทนที่จะถอย ดังนั้นมันจึงถูกวางไว้ในที่ที่มีบางสิ่งไม่อาจเคลื่อนย้ายหนีอันตรายได้ ที่เมืองพระนคร นาคหลายเศียรแผ่พังพานเฝ้าปราสาทไว้ในรูปหิน และตั้งแต่ราวคริสต์ศตวรรษที่ 12 เรื่องที่นิยมคือพระพุทธเจ้าประทับสมาธิบนขนดของนาคที่แผ่พังพานกำบังพระองค์ (พระนาคปรก) — เรื่องของพญามุจลินท์ ผู้ขึ้นมาจากรากไม้เมื่อพายุเริ่มขึ้น

อียิปต์วางงูไว้ที่จุดสูงสุด วาเจต (Wadjet) งูเห่าอียิปต์ ปรากฏตั้งแต่บันทึกแรกสุดในฐานะผู้อุปถัมภ์และผู้คุ้มครองประเทศ คุ้มครองเทพองค์อื่น ๆ และฟาโรห์ ปรากฏพันรอบไม้เท้าต้นปาปิรัส และประดับไว้บนมงกุฎ เนเฮบคาว (Nehebkau) งูสองหัว เฝ้าทางเข้าสู่ยมโลก และมีการจารึกหรือสวดคาถากันงูโดยอัญเชิญเทพองค์นี้ — ซึ่งคือความก้ำกึ่งทั้งหมดอยู่ในเทพองค์เดียว: งูกันงู

คู่งูพันกันเก่ากว่าคทาคาดูเซียส (caduceus) ภาพงูสองตัวพันรอบไม้ที่เก่าที่สุดที่รู้จักคือเทพนิงกิชซิดา (Ningizzida) ของสุเมเรียน ซึ่งภายหลังเป็นเทพแห่งการรักษาและเวทมนตร์ แจกันหินสบู่สีเขียวที่สลักถวายพระเจ้ากูเดอา (Gudea) แห่งลากาช ซึ่งกำหนดอายุไว้ต่าง ๆ กันระหว่าง 2200–2025 ปีก่อน ค.ศ. มีจารึกอุทิศแด่เทพองค์นี้ และอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ แอสคลีเพียส (Asclepius) แพทย์ชาวกรีก ถือไม้เท้างูตัวเดียวที่การแพทย์สมัยใหม่ยังใช้อยู่ โมเสสตั้งงูไว้บนเสา คือ เนหุชทาน (Nehushtan) ในกันดารวิถี 21:8

ยุโรปเก็บฉบับในบ้านไว้ ความเชื่อพื้นบ้านของเยอรมันบันทึกถึงงูประจำบ้านที่ดูแลวัวและเด็ก ๆ การปรากฏตัวของมันเป็นลางมรณะ และมักถือกันว่าชีวิตของมันผูกอยู่กับชีวิตของนายบ้านและแม่บ้าน

ข้อสันนิษฐาน — งูปรากฏในบทบาทนี้ในทุกทวีปที่มีคนอาศัย และแหล่งข้อมูลที่อ่านในที่นี้ไม่ได้แสดงว่าธรรมเนียมหนึ่งสอนอีกธรรมเนียมหนึ่ง ในที่ที่ท่าทางเดียวกันปรากฏ — ชูตัว แผ่พังพาน พันกัน — คำอธิบายที่เป็นไปได้มากที่สุดคือ ผู้คนในหลายที่เฝ้าดูสัตว์ชนิดเดียวกันทำสิ่งเดียวกัน

อ้างอิง