สักขาลาย
Takeaway · CC BY-SA 3.0สักขาลาย ของล้านนา จากบั้นเอวลงไปถึงเข่า บางคนถึงข้อเท้า แน่นจนจิตรกรรมฝาผนังวาดออกมาเหมือนนุ่งกางเกงดำ
พม่า รัฐฉาน และล้านนา สักผู้ชายตั้งแต่เอวลงไป แน่นจนทุกแหล่งข้อมูลต้องหยิบชื่อเสื้อผ้ามาอธิบาย และขอบของเขตนี้พาดกลางประเทศไทยปัจจุบัน
| ที่ไหน | เมื่อไร | ว่าอย่างไร | แหล่ง |
|---|---|---|---|
| Upper Burma | 1882 | “ชายพม่าเกือบทุกคนถูกสักตั้งแต่เด็ก ตั้งแต่เอวถึงเข่า” | The Burman: His Life and Notions — scanned by the Internet Archive |
| the Shan States | 1910 | “เด็กชายไทใหญ่ถือว่าเป็นผู้ใหญ่เมื่อได้สักแล้ว กติกาคือสักสองขาตั้งแต่เอวถึงเข่า” | Shans at Home — scanned by the Internet Archive |
| Lanna | “จนดูเหมือนนุ่งกางเกงสีดำ ตั้งแต่บั้นเอวลงมาจนถึงข้อเท้า” | อภิมหามนต์คาถา (Supreme Maha Mantra Katha), pp. 19–21 — held and digitised in the wichaa.net manuscript corpus, item 6968 | |
| Siam | 1910 | “ชาวสยามซึ่งเป็นเครือญาติใกล้ชิด สักน้อยมากหรือไม่สักเลย” | Shans at Home — scanned by the Internet Archive |
อนุมาน — บรรทัดที่สี่มักถูกอ่านว่าเป็นข้อเท็จจริงเรื่องประเทศไทย แต่เป็นข้อเท็จจริงเรื่องภาคกลาง มิลน์เทียบไทใหญ่กับบางกอก ส่วนล้านนาซึ่งเป็นประเทศราช ไม่ใช่มณฑล จนถึงปี 1899 อยู่อีกฝั่งของการเทียบนั้น
วางแหล่งข้อมูลเรียงกัน
พม่า 1882 เชวโย ชายหัวเมืองทุกคนสักตั้งแต่สะดือถึงใต้เข่า
รัฐฉาน 1910 มิลน์ เด็กชายไทใหญ่ยังเป็นเด็กจนกว่าจะได้สัก กติกาคือสองขา เอวถึงเข่า และมักลงถึงข้อเท้า
ล้านนา หนังสือล้านนา สักจนดูเหมือนนุ่งกางเกงดำ เอวถึงข้อเท้า ลำตัว แขน นิ้วมือ และ "ความนิยมเช่นนี้พบมากในกลุ่มชาวพม่าและชาวไทยใหญ่"
สยาม มิลน์ ในย่อหน้าเดียวกัน "ชาวสยามซึ่งเป็นเครือญาติใกล้ชิด สักน้อยมากหรือไม่สักเลย"
อนุมาน — ประโยคสุดท้ายมักถูกอ่านว่าเป็นข้อเท็จจริงเรื่องประเทศไทย แต่มันเป็นข้อเท็จจริงเรื่องภาคกลาง มิลน์เทียบไทใหญ่กับบางกอก ส่วนล้านนาซึ่งเป็นประเทศราช ไม่ใช่มณฑล จนถึงปี 1899 อยู่อีกฝั่งของการเทียบนั้น ขอบของเขตลายขาพาดกลางประเทศไทยปัจจุบัน ราวแนวที่ล้านนาสิ้นสุด และบันทึกยุคอาณานิคมมองไม่เห็น เพราะอ่านแผนที่เป็นราชอาณาจักร
นับในคลังเอกสารของ wichaa.net ซึ่งเป็นเอกสารล้านนาและภาคกลางที่ถอดความและแปลทีละหน้า ภาษาไทยเขียนติดกัน คำสั้นจึงไปตรงกับคำยาว ทุกตัวเลขเป็นเพดานบน ธรรมเนียมที่คลุมขาชายล้านนาทุกคน ปรากฏอยู่หน้าเดียว นั่นเป็นข้อเท็จจริงว่าเอกสารมีไว้ทำอะไร ไม่ใช่หลักฐานว่าธรรมเนียมนี้หายาก
สักขาลาย ของล้านนา จากบั้นเอวลงไปถึงเข่า บางคนถึงข้อเท้า แน่นจนจิตรกรรมฝาผนังวาดออกมาเหมือนนุ่งกางเกงดำ
ชายพม่าหัวเมืองเกือบทุกคนมีลายนี้ สัตว์สีน้ำเงินเข้มเต็มผืนตั้งแต่ระดับสะดือลงไปใต้เข่า เริ่มตั้งแต่ยังเป็นเด็ก
งานสักขาแบบเดียวกับพม่า แต่ไปไกลกว่า ถึงข้อเท้า ขึ้นหลัง และอยู่บนตัวช่างผู้สักเครื่องรางให้คนอื่นทั้งภูมิภาค
Women's faces, marked between fifteen and twenty, in a pattern that names the tribe: full-face, part-face, dots, lines, or both.
ตัวอักษร ตัวเลข และรูปสัตว์ จัดเป็นแผนผัง — ยันต์ — แล้วแทงลงผิวหนังด้วยเข็มยาว
เหล็กทองเหลืองยาวราวสองฟุต ถ่วงน้ำหนักด้วยรูปหล่อที่ปลายบน และมีปลายแหลมผ่าสี่แฉกอีกด้าน
เครื่องมือของทางเหนือ เหล็กจารแบบที่ใช้เขียนใบลาน นำมาใช้กับผิวหนัง
ค่าครู ครูเป็นผู้กำหนด จัดใส่ขัน ดอกไม้ เทียน ธูป ผ้า เงิน และของอื่นตามสายครูนั้น
ผนังวัดทางเหนือมีภาพชายที่มีลายบนขาและลำตัว วาดโดยคนที่เห็นของจริงทุกวัน
สมุดภาพที่ช่างสักพม่าพกไป เพื่อให้เด็กเลือกลายและตำแหน่งก่อนเริ่มงาน
ข้าราชการชาวสก็อตผู้เขียนคำบรรยายการสักของพม่าที่ละเอียดที่สุดในภาษาอังกฤษ ภายใต้นามปากกาพม่า เมื่อปี 1882
นักชาติพันธุ์วิทยาที่อยู่กับชาวไทใหญ่ทางเหนือ และเขียนเรื่องลายขาที่เว็บนี้อ้างอิง
วัดในจังหวัดน่าน จิตรกรรมฝาผนังศตวรรษที่ 19 แสดงชายเหนือที่มีลายบนขาและลำตัว
เมืองในรัฐฉานตะวันออก อยู่กลางเขตลายขา และกลางโลกไทที่เขตนั้นถูกวาดทับ
เขม่าจากตะเกียง ผสมน้ำเมื่อจะใช้ ใต้ผิวหนังให้สีดำอมน้ำเงิน และไม่จางไป
สีแดงชาด เจือจาง ผสมสมุนไพรและของอื่น ใช้กับเครื่องราง ไม่ใช่กับลายประจำตัว