เครื่องรางตาเวดจัต (ดวงตาแห่งฮอรัส)Wedjat eye𓂀

ออกเสียง WED-jat, from wḏꜣt, 'the sound one'

ชื่ออื่น: Eye of Horus · udjat · udjat eye · Horus eye amulet

เครื่องรางอียิปต์โบราณนูเบียและซูดานลิแวนต์อียิปต์ซูดาน ซีเรีย เลบานอน อิสราเอล ปาเลสไตน์

ดวงตามนุษย์แบบประดิษฐ์ มีลายแก้มของเหยี่ยวม้วนอยู่ใต้ตา แกะหรือหล่อให้เล็กพอจะร้อยห้อยคอ ชิ้นที่หลงเหลือมาส่วนใหญ่เป็นเฟยองซ์ — เนื้อควอตซ์ที่เคลือบสีฟ้าอมเขียวในเตาเผา — ขนาดกว้างไม่กี่เซนติเมตร อียิปต์ทำเครื่องรางรูปนี้มากกว่ารูปทรงอื่นใด ทั้งให้คนเป็นสวม และให้พันไว้กับผู้ตาย

อ้างอิง

Egyptian wḏꜣt, feminine of wḏꜣ 'whole, sound, uninjured' — the eye after it was healed, not before
Egyptologists pair the left wedjat with the moon and the right with the sun; texts use the two almost interchangeably. อ้างอิง

เมื่อไร

ราว ก่อน ค.ศ. 2686 – ค.ศ. 641 อ้างอิง

ยุค	Old Kingdom to Roman Egypt
รู้อายุได้อย่างไร	ขุดค้น — พบในชั้นดินที่ระบุอายุได้
หมายเหตุ	The span the amulet is attested across, not the span of the myth. The sign outlives the amulet by two thousand years and counting, as jewellery.

ปีเก็บไว้แบบดาราศาสตร์ — ค.ศ. 1 คือ 1, ก่อน ค.ศ. 1 คือ 0, ก่อน ค.ศ. 500 คือ −499 — และพิมพ์ออกมาแบบที่ผู้อ่านพูดกัน วันที่เหล่านี้ได้มาอย่างไร

ตัววัตถุ

รูปแบบ	จี้
ทำจาก	ฟายอองซ์ (เครื่องเคลือบอียิปต์) · คาร์เนเลียน · ลาพิสลาซูลี · ทองคำ · แก้ว
อยู่ที่	ที่คอ · บนอก ใต้เสื้อ · ในหลุมศพ
ผู้ทำ	workshops attached to temples and to the embalming trade; no restriction on who could wear one
สี	blue-green · red · blue
ปลดระวาง	ไม่ — เก็บไว้
หมายเหตุ	Sizes range from a bead to a pectoral; this project has not read a published measurement to quote.

ผู้พกบอกว่ามันกันอะไร

รายงานตามที่มีผู้กล่าว ระบุชื่อผู้กล่าว และไม่ได้ทดสอบที่นี่ แถวด้านล่างคือคำกล่าวของแต่ละคน พร้อมชื่อของเขา

ความเจ็บป่วย อ้างอิงกล่าวโดย Egyptian religious texts, as summarised by Egyptologiststhe sign stands for well-being and healing before it stands for anything else
ภัยต่อผู้ตาย อ้างอิงกล่าวโดย Egyptian funerary practicepainted on coffins, wrapped into mummies, laid over the embalming incision
ตาร้าย ตามคติกล่าวโดย later Mediterranean use of the same shapethe eye-against-the-eye logic is Mediterranean-wide; reading it back into pharaonic Egypt is a later gloss, so it is hedged here

เรื่องราว

ส่วนนี้ยังไม่ได้เขียนเป็นภาษาไทย ด้านล่างเป็นภาษาอังกฤษ

The eye comes out of a fight. Set tears out Horus's eye; Thoth, or another god, puts it back; Horus gives the restored eye to his dead father Osiris, and the offering keeps Osiris going in the afterlife. That is why the sign stands for an offering as much as for an eye, and why it turns up on temple walls beside the meat and bread.

As an amulet it runs from the Old Kingdom to the Roman period — roughly 2686 BCE to the seventh century CE, which is close to three thousand years of continuous use, and the longest run of any object in this atlas. Coffins of the First Intermediate Period and the Middle Kingdom carry a pair of eyes painted on the side, positioned so the mummy inside could look out through them. Boats carried them on the bows. Tradition holds — the eye also travelled: Syria, Canaan and especially Nubia took the sign up from Egypt, and Nubian versions are common enough that a museum tray of them is rarely all Egyptian.

Inference — the arithmetic on the shelf is worth stating plainly. An object that was cheap to mould, buried by the thousand, and made of a material that does not rot is an object that survives; the reed, cloth and dough charms that stood beside it did not. What a museum drawer holds is a record of what lasts, not a census of what Egypt wore.

อ้างอิง

ทำและพกอย่างไร

ส่วนนี้ยังไม่ได้เขียนเป็นภาษาไทย ด้านล่างเป็นภาษาอังกฤษ

Moulded in faience or cut from carnelian, lapis, gold or glass, pierced at the top or through the back, and strung. Size was the variable, not the design — the same eye scaled from a bead to a pectoral. In mummification the eye went into the wrappings, and one class of it covered the embalmer's incision.

อ้างอิง

ปัจจุบัน

ส่วนนี้ยังไม่ได้เขียนเป็นภาษาไทย ด้านล่างเป็นภาษาอังกฤษ

Nobody makes a wedjat as a wedjat any more in Egypt's ancient sense; the practice ended with the religion. It is made by the million as jewellery, sold in Cairo, Luxor and every airport shop that sells to Egypt's visitors, and worn worldwide by people with no connection to Osiris. As of 2026 the sign is also standard tattoo flash. Whether the mass-market version is the same object is an argument this atlas reports and does not settle.

ข้อสันนิษฐาน