แอตลาสเครื่องราง

เครื่องรางชามคาถาIncantation bowl

ชื่ออื่น: magic bowl · demon bowl · devil-trap bowl · Aramaic incantation bowl

เครื่องรางเมโสโปเตเมียอิหร่านลิแวนต์อิรักอิหร่านซีเรีย

ชามดินเผาเรียบ ๆ มีตัวหนังสืออยู่ด้านใน ข้อความเขียนด้วยหมึกเป็นเกลียว เริ่มจากขอบวนเข้าไปถึงกลางชาม ส่วนใหญ่เป็นภาษาอราเมอิกบาบิโลนแบบยิว บางครั้งเป็นภาษามันดาอิก ซีเรียก อาหรับ หรือเปอร์เซีย จากนั้นคว่ำชามแล้วฝัง ใต้ธรณีประตู ในลานบ้าน ที่มุมบ้านที่มีคนเพิ่งตาย หรือในสุสาน ราวหนึ่งในสิบใบไม่มีภาษาจริงอยู่เลย

อ้างอิง

เมื่อไร

ราว ค.ศ. 501 – ค.ศ. 800 อ้างอิง

ยุคSasanian and early Islamic Mesopotamia
รู้อายุได้อย่างไรขุดค้น — พบในชั้นดินที่ระบุอายุได้
หมายเหตุThe Jewish bowls are dated by the Sasanian period of the Nippur settlement (226–636); the Mandaic bowls from Nippur run into the early Islamic era.

ปีเก็บไว้แบบดาราศาสตร์ — ค.ศ. 1 คือ 1, ก่อน ค.ศ. 1 คือ 0, ก่อน ค.ศ. 500 คือ −499 — และพิมพ์ออกมาแบบที่ผู้อ่านพูดกัน วันที่เหล่านี้ได้มาอย่างไร

ตัววัตถุ

รูปแบบชาม
ทำจากดินเผา · หมึก · ทองแดงและสำริด
อยู่ที่ในฐานราก · ที่ประตู · ในหลุมศพ · ที่เตาไฟ
ผู้ทำscribes writing to commission, across religious lines; about ten per cent of the bowls are in pseudo-script and are thought to be the work of scribes who could not write, sold to clients who could not read
จารึกว่าa spiral incantation from rim to centre, naming the household and the demons it is aimed at, and quoting scripture and rabbinic texts (Jewish Babylonian Aramaic, Mandaic, Syriac; a handful in Arabic or Persian)
ปลดระวางใช่ — เปลี่ยนใหม่แทนการเก็บไว้
หมายเหตุForm is a household bowl; there is no bowl key in the vocabulary yet.

ผู้พกบอกว่ามันกันอะไร

รายงานตามที่มีผู้กล่าว ระบุชื่อผู้กล่าว และไม่ได้ทดสอบที่นี่ แถวด้านล่างคือคำกล่าวของแต่ละคน พร้อมชื่อของเขา

เรื่องราว

ส่วนนี้ยังไม่ได้เขียนเป็นภาษาไทย ด้านล่างเป็นภาษาอังกฤษ

John Charles Arnold sets out the mechanism the way its users described it: "When placed upside down under each corner of a house, demons would follow the inscribed charms that spiraled from the outer rim inward, only to be caught in the center."

The bowls belong to Sasanian Mesopotamia, sixth to eighth century, in a population that was Christian, Manichaean, Mandaean, Jewish, Zoroastrian or still Babylonian in religion, and largely Aramaic-speaking whatever else it was. They were commissioned across those lines. Nearly eighty Jewish bowls survive from Babylon under Sasanian rule, most from the Jewish settlement at Nippur, where almost every excavated house had them buried in it. They name what they are against: the evil eye, Lilith, Bagdana. Their inscriptions quote scripture and rabbinic texts alike, which scholars read as evidence that the rabbinic material was held to carry the same power as the biblical.

Two things follow that are worth stating plainly. The bowls often call themselves amulets, and the Talmud, which was being written in the same place and period, discusses the use of amulets to drive away demons — so the text on these bowls is the only written material documenting Jewish language and religion recovered from that time and place. And the corpus is a scandal: about 2,000 bowls are registered as archaeological finds, while the trade digs them up freely, so there may be tens of thousands in private hands.

There is an Islamic branch. In the medieval period, talismanic bowls did the same work in metal rather than clay, covered in Arabic — Qur'anic verses, a hadith, sometimes numerology or astrology — and used for healing by drinking water left standing in them overnight.

อ้างอิง

ชมได้ที่ไหน

เลขทะเบียนวัตถุปรากฏที่นี่เฉพาะเมื่ออ่านมาจากหน้าแค็ตตาล็อกที่มีลิงก์ ไม่มีลิงก์ ไม่มีเลข

สิ่งที่อยู่ใกล้กัน

สายความเชื่อคับบาลาห์ภาคปฏิบัติthe tradition these bowls are the earliest bulk evidence for — written amulets in divine and angelic names, centuries before anyone called it thatต้นกำเนิดการคุ้มครองบ้านเรือนแบบเมโสโปเตเมียthe older practice in the same ground: name the demon, bind it, put the object where it entersต้นกำเนิดแผ่นเครื่องรางลามัชตูthe same argument in bronze a millennium earlier, with the demon pictured instead of writtenสายที่สืบมาคาเมอา (เครื่องรางแบบเขียนของชาวยิว)the descendant that keeps the writing and drops the bowlบุคคลโยเซฟ นาเวห์with Shaul Shaked, the editor whose 1985 Amulets and Magic Bowls put these texts in front of readers who are not Aramaistsบุคคลชาอูล ชาเกดthe other half of that edition, and the reason a bowl text can be quoted at all hereสายที่สืบมาศาสตร์เครื่องรางอิสลาม (ฏิลัสม์)the tradition that carried the bowl on in metal, inscribed with Qur'an and hadith and drunk fromการปฏิบัติของฝังใต้ฐานรากอาคารthe practice that puts protection under the floor rather than on the bodyคู่ขนานจี้นักบุญขี่ม้าthe same demon-naming logic in the Byzantine west, worn instead of buriedเรื่องยาวใครเป็นเจ้าของเครื่องรางthe long read this corpus forces: 2,000 bowls excavated, tens of thousands dug and sold

สิ่งที่กล่าวถึงเรื่องนี้

แต่ละรายการใช้ถ้อยคำของตัวเอง จากหน้าของตัวเอง

คู่ขนานซิปปัสแห่งฮอรัส (ศิลาฮอรัส)Mesopotamia's written-spell vessel — the same trick of putting the words on the containerต่างกันแผ่นคำสาป (คาตาเดสมอส)the later eastern object that buries writing under a house for the opposite purposeคู่ขนานจี้นักบุญขี่ม้าthe eastern contemporary, naming Lilith where these name Abyzou, and buried instead of wornต้นกำเนิดคาเมอา (เครื่องรางแบบเขียนของชาวยิว)the same writing, seven centuries earlier, buried under a floor in Nippur instead of folded into a pocketสายที่สืบมาแผ่นเครื่องรางลามัชตูthe same soil a thousand years later, with the demon caught in a spiral of ink under the floor instead of nailed to a wallคู่ขนานอัญมณีเวทมนตร์ (หินสลักกรีก-อียิปต์)the eastern cousin — the same late-antique habit of writing names to bind a power, in ink on clay rather than cut in stoneสายที่สืบมาเศียรปาซูซูthe later Mesopotamian object doing the same job with writing instead of a faceคู่ขนานขวดแม่มดthe same idea fifteen centuries earlier and three thousand miles east — a vessel buried in a house to catch what is coming for the householdต้นกำเนิดศาสตร์เครื่องรางอิสลาม (ฏิลัสม์)the late antique ancestor of the medieval Islamic talismanic bowl — the same idea of a vessel you inscribe and drink from, three centuries earlier and in Aramaicต้นกำเนิดคับบาลาห์ภาคปฏิบัติthe late antique ancestor, and the only part of this practice that survives in bulk — Aramaic bowls written centuries before anyone used the name Kabbalahสายที่สืบมาการคุ้มครองบ้านเรือนแบบเมโสโปเตเมียwhat this tradition becomes after the cuneiform stops: the same method in Aramaic ink, buried under the floorผู้พกพาเกลียวก้นหอยthe only object in this atlas where the spiral is load-bearing: the words follow it inward and the demon follows the wordsผู้พกพาหมึกหมึกที่เขียนวนเป็นเกลียวบนดินเผา ซึ่งเป็นการใช้วัสดุนี้ที่มีวันที่เก่าที่สุดในแอตลาสนี้ผู้พกพาดินเผาเครื่องรางที่เป็นชามดินและไม่มีอะไรอื่น ที่นี่วัสดุกับวัตถุเป็นสิ่งเดียวกันผู้พกพาการฝังburied face down under the threshold, with the writing spiralling inwardผู้พกพาของฝังใต้ฐานรากอาคารburied face down under the threshold, which is the deposit as trapการปฏิบัติการลงอักขระข้อความที่วนเป็นเกลียวเข้าด้านในบนดินเผา ฝังคว่ำหน้าลงเพื่อจับสิ่งที่ตามมันมาต่างกันการล้างหมึกthe other writing-inside-a-bowl practice, which in the accounts read here was buried rather than drunk — the parallel is a shape, not a linkญาติโยเซฟ นาเวห์the object he and Shaked edited — text, translation and bowl printed togetherญาติชาอูล ชาเกดthe object his editions made readable, spiral line by spiral lineญาติอี. เอ. วอลลิส บัดจ์the Mesopotamian object his Iraq missions brought to London in quantityสิ่งที่พกพิพิธภัณฑ์บริติช (บริติชมิวเซียม)the Mesopotamian object Budge's Iraq missions brought to Bloomsburyสิ่งที่พกแผ่นภาพเครื่องรางของบัดจ์one of the Mesopotamian classes these plates put in front of a European reader for the first timeคู่ขนานเครื่องรางในกำแพงMesopotamia's version, buried face down under a threshold

ที่มา

ที่อื่น

ปรับปรุงบันทึก 2026-09-16 บันทึกนี้ในรูปแบบ JSON ช่องข้อมูลบอกที่มาของตัวเอง ป้ายระดับด้านบนบอกว่าเป็นระดับใด

ส่งต่อ
BlueskyMastodonRedditWhatsAppอีเมล