การปฏิบัติการนำไปรับพรที่ศาสนสถานBlessing at a shrine

ญี่ปุ่นดำเนินทิศทางขาออกในระดับทั้งประเทศ และอธิบายกลไกด้วยถ้อยคำของตนเอง ธรรมเนียมนี้กล่าวถึงโอมาโมริ (omamori) ว่าถูกทำให้ศักดิ์สิทธิ์ด้วยพิธีกรรม และบรรจุ บุสชิน (busshin) คือส่วนแยกทางจิตวิญญาณ ในบริบทชินโต หรือ เคสชิน (kesshin) คือการสำแดงองค์ ในบริบทพุทธ ส่วนโอฟุดะ (ofuda) ถือกันว่าได้รับพลังของคามิ (เทพเจ้าในศาสนาชินโต) หรือขององค์พุทธที่ได้รับการเคารพบูชา ณ สถานที่ที่ออกโอฟุดะนั้น และตามถ้อยคำของธรรมเนียมเอง โอฟุดะบรรจุแก่นสารนั้นไว้ด้วยอำนาจของพิธีทำให้ศักดิ์สิทธิ์ ทั้งสองอย่างมีให้รับได้ที่ศาลเจ้าและวัดสำหรับทุกคน ไม่ว่านับถือศาสนาใด ศาลเจ้าฟุชิมิอินาริไทฉะ (Fushimi Inari Taisha) ซึ่งแหล่งที่อ้างอิงระบุว่ามีศาลเจ้าสาขามากถึง 32,000 แห่งทั่วญี่ปุ่น เป็นสถานที่แห่งหนึ่งที่สิ่งนี้เกิดขึ้น

เคาน์เตอร์เสี่ยงทายเป็นอีกสิ่งหนึ่ง เป็นแบบที่สาม โอมิคุจิ (omikuji) คือใบทำนายกระดาษที่เสี่ยงหยิบที่ศาลเจ้าหรือวัด ถ้าคำทำนายไม่ดี ธรรมเนียมคือพับแถบกระดาษแล้วผูกไว้กับต้นสนหรือราวลวดโลหะภายในบริเวณ เคียงข้างใบทำนายร้ายใบอื่น ๆ เหตุผลที่มีผู้เล่าไว้คือการเล่นคำระหว่าง มัตสึ ที่แปลว่าต้นสน กับ มัตสึ ที่แปลว่ารอ: โชคร้ายจะรออยู่ที่ต้นไม้ แทนที่จะติดตามผู้ถือไป ถ้าคำทำนายดี ผู้ถือจะผูกไว้ด้วยก็ได้เพื่อให้ผลแรงขึ้น หรือจะเก็บไว้ก็ได้ คำอธิษฐานที่เขียนบนแผ่นไม้เอมะ (ema) แล้วผูกไว้กับโครงไม้ก็ใช้หลักเดียวกัน

ไต้หวันระบุลำดับขั้นไว้ การออกผิงอันฝู (ping'an fu) หรือใบยันต์ขอความสงบและปลอดภัย ประกอบด้วยชื่อและวันเกิดของผู้ขอ ธูป ไม้ปวยเสี่ยงทาย และการเวียนใบยันต์เป็นวงเหนือกระถางธูปก่อนส่งมอบ บันทึกนี้ระบุขั้นตอนเหล่านี้เพราะแหล่งข้อมูลเผยแพร่ไว้ และไม่พิมพ์ถ้อยคำใด ๆ

ในธรรมเนียมคาทอลิก พระศาสนจักรได้ตราบทบัญญัติไว้ครอบคลุมทั้งหมวด หนังสือคำสอนพระศาสนจักรคาทอลิกแบ่งสิ่งคล้ายศีล (sacramentals) ออกเป็นสามประเภท คือ การอวยพร การเสกและการถวาย และการขับไล่ปีศาจ และนิยามว่าเป็นเครื่องหมายศักดิ์สิทธิ์ที่มีความคล้ายคลึงกับศีลศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งผลของมันได้มาโดยอาศัยการวิงวอนของพระศาสนจักร ทิศทางขาเข้าคือที่ที่วัตถุมงคลของธรรมเนียมนี้อยู่: เอ็กซ์โวโต (ex-voto) คือของถวายที่วางไว้ในโบสถ์หรือวัดน้อย ณ ที่ซึ่งผู้มีศรัทธาขอพระหรรษทานหรือขอบพระคุณ และตั้งใจให้เป็นประจักษ์พยานแก่ผู้มาเยือนในภายหลัง พอ ๆ กับแก่องค์ที่ผู้นั้นวิงวอน นอเทรอดามเดอลาการ์ด (Notre-Dame de la Garde) ในเมืองมาร์กเซย เก็บภาพวาด แผ่นป้าย เรือจำลอง เหรียญสงคราม และเสื้อฟุตบอลที่นักเตะและกองเชียร์ของสโมสรโอลิมปิก มาร์กเซยนำมามอบให้ วัดน้อยแห่งการถวาย (Votive Chapel) ในอารามนักบุญโยเซฟ (Saint Joseph's Oratory) ที่มอนทรีออล มีไม้ค้ำยัน ไม้เท้า และเครื่องพยุงนับร้อยชิ้นติดอยู่บนตะแกรงเหล็ก ทิ้งไว้โดยผู้แสวงบุญที่กล่าวว่าตนหายป่วยหลังได้พบบราเดอร์อ็องเดร (Brother André) ส่วนมิลากโร (milagro) จะถูกกลัดไว้กับรูปนักบุญ เพื่อเตือนถึงสิ่งที่ต้องการ หรือเพื่อขอบคุณเมื่อได้รับการตอบสนอง

การสัญจรขาเข้าอาจมีขนาดใหญ่มาก โบสถ์กีอาโป (Quiapo Church) ในมะนิลาจัดนพวารภาวนา (โนวีนา) ทุกวันศุกร์ มีผู้เข้าร่วมหลายพันคน ผู้ศรัทธาจะปีนบันไดแคบ ๆ ขึ้นไปจูบพระบาทของรูปนูเอสโตร ปาเดร เฆซุส นาซาเรโน (Nuestro Padre Jesús Nazareno) หรือเช็ดพระบาทด้วยผ้าเช็ดหน้าที่พวกเขานำมาทุกครั้ง ในงานฉลองเฆซุส นาซาเรโน เมื่อวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 2024 ผู้ศรัทธา 6.5 ล้านคนร่วมในขบวนแห่ตราสลาซิออน (Traslación)

และสองทิศทางนี้อาจมาบรรจบกันในวันเดียว ที่งานอาลาซิตัส (Alasitas) ในลาปาซ ผู้ที่ทำหน้าที่เป็นชามาน (ผู้ประกอบพิธีทางจิตวิญญาณ) จะอวยพรของจำลองขนาดจิ๋วในงาน และในเวลาเที่ยงวันของวันที่ 24 มกราคม พระศาสนจักรคาทอลิกจะอวยพรของขวัญชุดเดียวกันนั้นที่มหาวิหารหลัก

ข้อสันนิษฐาน — สิ่งที่แยกการปฏิบัตินี้ออกจากการปลุกเสกโดยตรงคือตัวผู้รับ การปลุกเสกมักทำให้บุคคลหนึ่ง โดยผู้ชำนาญที่รู้จักบุคคลนั้น บนวัตถุที่เป็นของเขาอยู่แล้ว ส่วนการอวยพรที่ศาสนสถานทำให้ใครก็ได้ ทำไว้ล่วงหน้า กับของที่เตรียมไว้เป็นชุด แลกกับเงินบริจาค นั่นไม่ใช่พิธีที่ด้อยกว่า แต่เป็นการจัดระเบียบทางสังคมอีกแบบหนึ่ง และเป็นแบบที่ทำให้เคาน์เตอร์เกิดขึ้นได้

ขาออก: เตรียมวัตถุ ศาลเจ้าหรือวัดประกอบพิธี วางวัตถุไว้บนเคาน์เตอร์หรือในตู้ และผู้มาเยือนรับไปโดยทำบุญบริจาค ถ้อยคำภาษาญี่ปุ่นเลือกใช้อย่างตั้งใจ — โอมาโมริและโอฟุดะไม่ได้ถูกซื้อ แต่ถูกรับ คือ ซาซูคารุ (sazukaru) หรือ อุเครุ (ukeru) ขาเข้า: นำวัตถุมา บางครั้งทำขึ้นเฉพาะสำหรับโอกาสนั้น แล้วทิ้งไว้ในที่ที่กำหนด — กลัดไว้กับรูปเคารพ แขวนบนตะแกรง ผูกกับต้นไม้หรือราว ติดไว้กับผนัง — และอยู่ที่นั่นเป็นบันทึกสำหรับผู้มาเยือนคนต่อไป ในทั้งสองทิศทาง สถานที่ ไม่ใช่ตัวบุคคล เป็นสิ่งที่ทำงาน และนั่นคือเหตุที่ผู้คนเดินทางไปที่นั่น

ยังดำเนินอยู่ในทุกสถานที่ที่กล่าวถึงในบันทึกนี้ ศาลเจ้าในญี่ปุ่นขยายทิศทางขาออกไปสู่หมวดหมู่ที่ไม่เคยมีเมื่อชั่วอายุคนก่อน — ศาลเจ้าคันดะเมียวจิน (Kanda Myojin) ในโตเกียวออกเครื่องรางสำหรับอุปกรณ์ไอทีและเครื่องใช้อิเล็กทรอนิกส์ — และใน ค.ศ. 2022 บริษัทเซก้า (Sega) ปล่อยโอมาโมริดิจิทัลให้รับได้ฟรี ขบวนแห่ตราสลาซิออนของกีอาโปมีผู้ร่วม 6.5 ล้านคนใน ค.ศ. 2024 และอัครสังฆมณฑลมะนิลาได้เสนอต่อสันตะสำนักให้ประกาศวันที่ 9 มกราคมเป็นวันฉลองระดับชาติของเฆซุส นาซาเรโน การสัญจรขาเข้าคือทิศทางที่ทำให้ผนังและตะแกรงเต็มไปด้วยวัตถุ และผนังเหล่านั้นคือหลักฐานที่มีการบันทึกไว้ดีที่สุดในแอตลาสนี้ ว่าผู้คนขออะไรกันจริง ๆ