สายความเชื่อวิชาThai wicha

พระพิมพ์มาก่อน และมีมาก่อนความคิดเรื่องเครื่องรางเสียอีก พระพุทธศาสนาเข้ามาถึงดินแดนที่เป็นประเทศไทยในปัจจุบันในสมัยทวารวดี พร้อมกับธรรมเนียมการสร้างพระพิมพ์แบบอินเดีย และพระพิมพ์สมัยทวารวดีสร้างขึ้นเพื่อสืบต่ออายุพระศาสนา ในสมัยศรีวิชัยซึ่งได้รับอิทธิพลมหายาน มีการกดพระพิมพ์เพื่ออุทิศบุญแก่ผู้ล่วงลับ และเพื่อมุ่งสู่การเป็นพระโพธิสัตว์ พอถึงสมัยอยุธยา พระพิมพ์ถูกสร้างเพื่อการคุ้มครอง และนักรบนำติดตัวออกศึกแทนผ้าประเจียด ตะกรุด หรือเครื่องรางสมุนไพร ในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น พระเครื่องเพื่อการคุ้มครองได้รับความนิยมอย่างมาก วัตถุกลุ่มนี้ได้ชื่อเรียกว่า พระเครื่อง และวัดเริ่มใช้พระเครื่องหาทุน โดยพระสงฆ์จะมอบให้เป็นของที่ระลึกตอบแทนผู้ทำบุญ คำเรียก "เครื่องราง" ในความหมายนี้ปรากฏครั้งแรกในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4

ตามที่แหล่งข้อมูลเล่าไว้เอง ตะกรุดเก่าแก่กว่าพระพุทธศาสนาในไทย ตะกรุดเป็นเครื่องรางที่วรรณคดีเรื่องขุนช้างขุนแผนกล่าวถึงบ่อยที่สุด และหลังจากพระพุทธศาสนาหยั่งรากแล้ว พระสงฆ์ก็สร้างตะกรุดกันในช่วง พ.ศ. 1743–1843 (ค.ศ. 1200–1300) ส่วนรอยสักมาจากอีกทางหนึ่ง สักยันต์มีต้นกำเนิดในอาณาจักรเขมรราวคริสต์ศตวรรษที่ 9 ต่อยอดจากการสักตามคติผีของผู้คนในภาคพื้นทวีปเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งแหล่งข้อมูลสืบย้อนไปได้ไกลถึง 2,500 ปีก่อน ค.ศ. โดยรูปทรงเรขาคณิตได้มาจากยันตระของอินเดีย กัมพูชาเขียนยันต์ด้วยอักษรเขมร ภาคกลางของไทยใช้อักษรขอม ภาคเหนือของไทยใช้อักษรไทใหญ่ อักษรธรรมล้านนา หรืออักษรไทลื้อ ส่วนลาวใช้อักษรธรรมลาว

วิชานี้กำหนดกฎของตัวเองไว้ และกฎเหล่านั้นผูกอยู่กับผู้ถือ ไม่ใช่กับวัตถุ ยันต์จะให้ผลตามที่ว่าไว้ก็ต่อเมื่อผู้ถือรักษาข้อห้ามที่รับมาพร้อมกับยันต์ แหล่งข้อมูลยกตัวอย่างการงดกินอาหารบางอย่าง หากผิดข้อห้าม ยันต์ก็หมดผล ผลที่กล่าวถึงแบ่งเป็น 3 แบบ แบบแรกเกิดกับตัวผู้ถือ ทำให้พูดจาคล่องแคล่วน่าฟัง แบบที่สองคุ้มครองป้องกัน ซึ่งทหาร ตำรวจ คนขับแท็กซี่ และผู้ที่ทำงานที่ตนถือว่าเสี่ยงอันตรายนิยมรับ แบบที่สามเกิดกับผู้อื่นทุกคน คือทำให้เกิดความเกรงกลัว

และยังมีเศรษฐกิจที่ดำเนินอยู่จริงพร้อมตัวเลขที่ระบุปีได้ ในปี พ.ศ. 2530 (ค.ศ. 1987) ตำรวจนายหนึ่ง คือ ขุนพันธรักษ์ราชเดช ได้สร้างพระเครื่องจตุคามรามเทพขึ้นในวาระการสร้างหลักเมืองนครศรีธรรมราช ชื่อจตุคามรามเทพเป็นชื่อของเจ้าชายสองพระองค์แห่งศรีวิชัยซึ่งชาวเมืองถือว่าเป็นผู้พิทักษ์เมือง องค์พระเป็นทรงกลม ขนาดราว 5 ซม. จตุคามรามเทพเริ่มได้รับความนิยมในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 2000 และนิยมอย่างรุนแรง ตั้งแต่ช่วงงานศพของผู้สร้างเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 ไปจนถึงกลางปี พ.ศ. 2550 มีการวางแผนจะสร้างมากถึง 150 รุ่นในปี พ.ศ. 2550 และตลาดของพระเครื่องรุ่นนี้เพียงอย่างเดียวมีมูลค่าถึง 20,000 ล้านบาทในปีนั้น ปลายปี พ.ศ. 2550 ฟองสบู่ก็แตก ความนิยมจางหายไปอย่างรวดเร็ว เหลือของค้างอยู่จำนวนมากที่หาเช่าได้ในราคาต่ำ แหล่งข้อมูลไม่ได้ให้ตัวเลขว่าการล่มครั้งนั้นทำให้ใครเสียหายเท่าใด ที่นี่จึงไม่ใส่ตัวเลขไว้

ราคาอื่น ๆ เป็นราคาของนักสะสม และมีรายละเอียดเท่าที่แหล่งข้อมูลให้ไว้ พระชุดเบญจภาคี ได้แก่ พระสมเด็จ พระรอด พระนางพญา พระผงสุพรรณ และพระซุ้มกอ มีมูลค่ากว่า 10 ล้านบาท แหล่งข้อมูลไม่ได้ระบุปี ที่นี่จึงไม่ระบุปีไว้ พระสมเด็จจิตรลดา ซึ่งมีไม่เกิน 3,000 องค์ พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงสร้าง และพระราชทานระหว่าง พ.ศ. 2508–2513 พร้อมใบกำกับที่มีหมายเลขและระบุชื่อผู้ได้รับพระราชทาน มีมูลค่าอย่างน้อย 2 ล้านบาท ณ พ.ศ. 2556

ข้อสันนิษฐาน — ข้อถกเถียงว่าเรื่องนี้เป็นศรัทธาหรือการค้าเป็นข้อถกเถียงของคนไทย ถกกันเป็นภาษาไทย และมีมาก่อนที่ผู้สังเกตการณ์ชาวต่างชาติคนใดจะหยิบมาพูด แอตลาสนี้รายงานทั้งสองด้าน วัดต่าง ๆ หาทุนด้วยวิธีนี้มาตั้งแต่สมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้นและพูดถึงเรื่องนี้อย่างตรงไปตรงมา ขณะเดียวกัน ตลาดที่เงินหมุนเวียนได้ถึง 20,000 ล้านบาทในสิบสองเดือนก็มีพฤติกรรมอย่างตลาด ไม่มีด้านใดหักล้างอีกด้านหนึ่ง

พระเครื่องกดพิมพ์จากปูน โลหะ ไม้ หรือกระดูก มักผสมเถ้า เส้นเกศาของพระสงฆ์ หรือพระธาตุลงไปในเนื้อพระ จากนั้นจึงปลุกเสกและอธิษฐานจิต ซึ่งอาจใช้เวลาตั้งแต่หนึ่งสัปดาห์ไปจนถึงหลายปี และมักเลี่ยมกรอบก่อนนำมาห้อยคอ ตะกรุดจารึกยันต์ด้วยอักษรขอม อักษรธรรมล้านนา หรืออักษรอื่น แล้วม้วนเป็นหลอด ใส่ปลอก และผูกติดตัว ที่คอ ระดับอก ที่เอว หรือทับส่วนของร่างกายที่ผู้สวมต้องการให้คุ้มครอง หลังจากนั้น มูลค่าขึ้นอยู่กับลักษณะองค์พระ ความหายาก ผู้สร้าง อายุ และชื่อเสียง ผู้เช่าบูชาจึงพกกล้องส่องพระมาที่ตลาด และผู้เชี่ยวชาญที่รับตรวจสอบพระก็เป็นส่วนหนึ่งของวงการ สักยันต์สักด้วยเข็มโดยพระสงฆ์ พราหมณ์ ฤๅษี หรืออาจารย์ฆราวาสผู้ถือวิชา และข้อห้ามข้อปฏิบัติก็ติดตัวผู้ถือกลับบ้านไปด้วย

ยังมีชีวิตอยู่และเป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติ พร้อมกับแรงเสียดทานที่ตามมา แองเจลินา โจลี (Angelina Jolie) ได้รับการสักจากอาจารย์หนู กันภัย ด้วยอักษรเขมรโบราณ และสักยันต์เสือเบงกอลเมื่อปี พ.ศ. 2547 (ค.ศ. 2004) ในโอกาสที่ได้รับสัญชาติกัมพูชา แหล่งข้อมูลระบุว่าเหตุการณ์นี้ทำให้สักยันต์เป็นที่นิยมในหมู่ผู้หญิงต่างชาติ ในปี พ.ศ. 2554 กระทรวงวัฒนธรรมของไทยเคลื่อนไหวเพื่อจัดการกับร้านสักที่สักรูปพระพุทธเจ้าให้ผู้มาเยือนที่ไม่ได้นับถือพระพุทธศาสนา วัดบางพระ จังหวัดนครปฐม จัดพิธีไหว้ครูในบริเวณวัดปีละครั้งในเดือนมีนาคม และในพิธีนั้นรอยสักของผู้ที่มาร่วมจะได้รับการครอบใหม่ ในปี พ.ศ. 2564 โครงการหนึ่งของไทยนำพระเครื่องที่พระสงฆ์ปลุกเสกแล้วขึ้นบล็อกเชนในรูปแบบ NFT ตลาดพระท่าพระจันทร์ในกรุงเทพฯ ยังคงมีการเช่าบูชาพระพิมพ์ และพระปลอมก็มีมากพอที่การให้ผู้เชี่ยวชาญตรวจสอบจะเป็นขั้นตอนปกติของการเช่าบูชา